Afgelopen zaterdag trok de Gay Pride door de staten van Brussel. Het is een kleurrijke optocht in de straten van Brussel, waarbij holebi’s op straat komen om hun geaardheid te vieren, maar ook sinds vanouds om hun bekommernissen en eisen onder aandacht te brengen van maatschappij en politiek.  Weinigen weten dat het de dag erna, 17 mei, de dag van de homofobie was.  Die dag is er niet toevallig. Want alhoewel ons land reeds jaren een voortrekker is op gebied van de juridische gelijkheid van holebi’s, blijft de dagdagelijkse praktijk niet zo evident. Om holebi’s echt gelijke kansen te bieden in de maatschappij,  en maatschappelijk aanvaard te krijgen, zijn er nog steeds extra maatregelen nodig.

Zo blijkt uit een studie van de Universiteit Hasselt dat Vlaamse scholen holebi’s dood zwijgen. Het thema komt nauwelijks aan bod in de lessen. 1 op 5 van de bevraagde jongens wil niet gezien worden met een holebi. 1 op 5 vindt ook dat holebi’s niet dezelfde rechten mogen hebben als hetero’s. 1 op 10 vindt seks tussen twee mensen van hetzelfde geslacht ‘fout’.  Miranda Schoonackers van de VUB, onderzocht het welbevinden van Vlaamse lesbische en biseksuele meisjes. 1 op 5 onder hen vindt de emotionele gevolgen van het dragen van hun geaardheid zwaar. 4 op 10 heeft ooit al ervaring gehad met verbaal en/of psychisch geweld. Meer dan de helft heeft ooit aan zelfdoding gedacht, 15% heeft daar zelfs al minstens een poging toe ondernomen. Meer holebi’s dan hetero’s denken aan zelfmoord. En ze voeren hun donkere gedachten ook vaker uit: van de zelfmoordenaars onder 25 jaar is de meerderheid homo, lesbisch of biseksueel.

Er is dus nog veel werk. België hoort bij de beste landen, maar ook hier leiden de vooroordelen duidelijk een taai bestaan.

Veel werk is er ook in de EU. Het EU-agentschap voor de grondrechten heeft in april aangegeven dat de sociale situatie van deze groep zorgwekkend is. Holebi’s worden vaak gepest, bedreigd en gediscrimineerd, ook al garanderen de regels van de EU hen een gelijke behandeling.  Bulgarije, Polen, Estland, Letland, Roemenië: in al die landen wordt elke prille poging tot organiseren van homomanifestaties tegengewerkt door de overheid. Er is discriminatie op alle terreinen van het sociale leven: werk, school, vrije tijd, sport….

Homofobie kan ook doden: in Turijn heeft een 16jarige jongen zelfmoord gepleegd omdat hij de herhaaldelijke aanvallen van buren en medeleerlingen niet langer aankon.

Vandaag is homoseksualiteit in 77 landen strafbaar, en in plaats van een afname van dit cijfer, zien we in de pers enkel redenen die doen vrezen voor een stijging. Vorige maand werd in Burundi door de regering in het geheim de handtekening gezet op een wet die homoseksualiteit strafbaar maakt. In 7 landen staat op homoseksualiteit zelfs de doodstraf. Een direct gevolg hiervan is dat heel onder hen hun land van herkomst moeten ontvluchten, enkel en alleen omwille van hun geaardheid. Ons land moet hierbij meer rekening houden in haar asielprocedure, en dringend de Yogyakarta-principes onderschrijven. De Yogyakarta-principes zijn een vertaling van de mensenrechten naar de situatie van holebi’s. Dit is nodig, omdat heel wat landen die de mensenrechten hebben onderschreven, de rechten van holebi’s niet willen garanderen.

De tentoonstelling die we naar het Parlement hebben gehaald, Roots met taboe, heeft als bedoeling die mensen onder de aandacht te brengen. Deze mensen komen uit alle groepen: de VS, Polen, Pakistan… Mensen voor wie het , stuk voor stuk, niet evident is zich in de eigen omgeving te outen als holebi. De tentoonstelling heeft ook als bedoeling gemeenschappen dichter bijeen te brengen, niet om ze te diaboliseren of tegen elkaar op te zetten.

Al te vaak worden holebi’s de inzet van een debat waarbij we wel vooral willen aantonen dat vooral de ‘anderen’, niet zelden de moslimsgroep –een gedoodverfd doelwit vandaag de dag-, homofoob zijn.   Dit soort strategie help om de ogen te sluiten voor de structurele problemen in eigen rangen. Laat ons deze expositie aangrijpen om met elkaar in dialoog te zijn, en als land de Yogyakarta-principes verder uit te dragen. Groen! heeft een resolutie ingediend met dit doel, tijd om er werk van te maken!