9 maanden na de invulling van het belastingformulier van 2008 wachten nog heel wat mensen op de afrekening voor het aanslagjaar 2007. Velen vragen zich af of ze nu al dan niet geld zullen terugkrijgen. Want door de ingewikkeldheid van de formulieren is het voor een leek al lang niet meer mogelijk om in te schatten hoeveel belastingen men nu eigenlijk betaald, en hoe men tot dat bedrag komt.

Alhoewel al jarenlang de belofte geuit wordt om de aangifte te vereenvoudigen en dus democratischer te maken, zien we jaar na jaar het aantal codes toenemen. In die mate zelfs dat we nu naar schatting zo’n 650 codes nodig hebben om het formulier in te vullen. Het lijkt steeds meer op een sudokupuzzel dan op een leesbaar document. Bovendien kunnen mensen hun formulier niet langer in de bus van hun lokaal belastingkantoor deponeren, maar moeten ze integendeel naar Gent of Namen gaan willen ze dit nog doen. Om zeker te zijn dat de brief ook effectief aankomt in het scanningscentrum, is een aangetekende verzending alvast aangewezen. Wat nieuwe kosten voor de belastingbetaler impliceert.  Bovendien is er al helemaal geen duidelijkheid over de  foutenmarge bij het inscannen van de aangifte in de scanningscentra. De Vlaamse minister van Financiën benoemde de wijzigingen in de pers  alvast als ‘een stap terug’.

Dit alles tengevolge van de hervormingen van de belastingen. Hervormingen die, zoals genoegzaam geweten, meestal weinig efficiënt verlopen en in de feiten vaak geldverslindende projecten zijn. Het slachtoffer van de malaise op het departement Financiën is weerom de belastingbetaler. De belastingaangifte is dermate ingewikkeld dat zelf invullen bijna vragen om problemen is. Het risico op fouten is met de jaren enorm toegenomen. Vele mensen laten hun formulier daarom invullen door professionals: boekhouders, bankiers, sociale organisaties. Dit is een perverse evolutie: het heffen van belastingen zou een transparante, begrijpelijke en democratische zaak moeten zijn. Maar voor diegenen die niet werken met dergelijke tussenpersonen is het haast een onbegonnen werk, en stijgt het risico op fouten verder. Dit geldt ook voor de administratie zelf: niet alleen zullen ze meer foutief ingevulde formulieren krijgen, ze zullen wellicht zelf ook meer fouten maken.

In plaats van laagdrempelig te werken, bouwt men steeds meer drempels in. Er wordt vandaag onder meer gesteld dat  er een bewuste strategie achter steekt, namelijk het promoten van de elektronische aangifte via Tax-on-web. De vraag is dus of hier effectief een bewuste strategie achter steekt. Indien ja, dan is dit wraakroepend. Tax-on-web is er gekomen om mensen toe te laten elektronisch hun formulier in te vullen, wat op zich een goede zaak is.  Maar niet iedereen heeft een computer, en niet iedereen kan ermee overweg. De elektronische aangifte moet op gelijk niveau bestaan naast de gewone papieren aangifte. Mensen straffen omdat ze niet via Tax-on-web hun aangifte doen, is absoluut onaanvaardbaar.

De minister moet dringend werk maken van de vereenvoudiging en de klantvriendelijkheid in de fiscaliteit; waarover hij al zoveel jaren spreekt. Totnogtoe zien we echter enkel het omgekeerde gebeuren. Het wordt tijd dat Minister Reynders  zich werkelijk bezighoudt met de hervorming van zijn  department in plaats van telkens astronomische bedragen uit te geven aan projecten die achteraf gebakken lucht bleken.