Uitgaande van de discussie over het hoofddoekenverbod hekelt Dirk Verhofstadt, kernlid van de liberale denktank Liberales, de houding van de zogenaamde zelfverklaarde ‘progressieve’ feministen die opkomen voor het recht op het dragen van een hoofddoek, maar tegelijkertijd stil blijven over misbruiken in de moslimgemeenschappen.

De liberale Verhofstadt is van mening dat de dames van Baas Over Eigen Hoofd (BOEH!) helemaal niet het recht hebben om een eigen interpretatie aan de hoofddoek te geven en hun vrees uit te drukken dat door het hoofddoekenverbod jonge moslima’s juist emancipatiekansen zouden verliezen. Als niet-moslim maar wel als vrijheidsdenker die de moeite heeft genomen om zes moslimvrouwen te zoeken die zijn mening ondersteunen, claimt hij het beste te weten wat de hoofddoek kan en mag betekenen. Een sterk staaltje paternalisme. Hoe moslimvrouwen zelf hun religie beleven, laat hem koud. Dat zij hun religie misschien wel eens zouden kunnen hanteren als middel tot emancipatie, om hun rechten op te eisen en de machomannen tot de orde te roepen, is ook niet belangrijk.  

De blinde fixatie van denkers als Verhofstadt op de moslima’s die zij per definitie als onderdrukt zien, beperkt net hun emancipatiemogelijkheid. Voor wie vrijelijk omwille van eigen overtuiging voor de hoofddoek kiest is een verbod een negatie van hun identiteit en ook van hun interpretatie van de eigen religie. Voor wie onderdrukt wordt, is een verbod al evenmin een steun: een verbod beperkt juist hun kansen op een opleiding en een job en de dwang zal er zeker niet door verdwijnen. Het onderliggende probleem wordt immers niet aangepakt.

Verhofstadt aarzelt evenmin om de progressieve feministen te wijzen op hun lakse houding ten opzichte van de onaanvaardbare praktijken die binnen de orthodoxe moslimgemeenschap bestaan. Verder bouwend op zijn diepgravend onderzoek met zes  personen, maakt hij uitspraken over een volledige geloofsgemeenschap, in al haar verscheidenheid. Bovendien gooit hij alle misbruiken waaraan de moslimgemeenschap zich bezondigt op een demagogisch hoopje: dresscodes, huiselijk geweld, gedwongen huwelijken en zelfs een tribale Afrikaanse praktijk zoals de genitale verminking. Voor hem allemaal bewijzen van de moslimonderdrukkingscultuur.

Wat dan met het Vlaamse ideaalbeeld voor de vrouw  met korte rokjes en hoge hakken? Wat dan met de blijvende ongelijkheid man-vrouw op de werkvloer  en ja, wat met de ‘pornocultuur’ in onze samenleving? Wat met de 1 op 5 vrouwen die in België nog dagelijks ‘van de trap vallen’, en met de 9 vrouwen die per dag in ons land worden verkracht? Wat met de 7 op 10 profvoetballers die vinden dat er geen plaats is voor homo’s in het eersteklassevoetbal, en de 6 op 10 jongens die homofoob is? Wat met de vele passiemoorden in ons land waar steevast enkel individuele verklaringen voor gegeven worden, behalve bij een allochtone man want daar is het een eremoord? De onderliggende, meer fundamentele vraag is dit: waarom hebben mannen als Verhofstadt alleen oog voor problemen en paternalistische structuren bij allochtonen en moslims terwijl dezelfde fenomenen bij ons in Vlaanderen ook maar al te duidelijk en structureel bestaan? Een grondig debat is meer dan nodig, zoveel is duidelijk, maar dan wel graag op basis van ernstige argumenten en niet op basis van stemmingmakerij en selectieve blindheid.

Reactie op opiniestuk van Dirk Verhofstadt in De Morgen 29/6 - gepubliceerd in De Morgen op 30/6