Minister voor Financiën Didier Reynders (MR) onthulde vandaag in de pers zijn wetsontwerp over het bankgeheim. Zoals we konden verwachten van een minister die zijn departement vooral mismeestert, zal ook dit voorstel niet bijdragen tot een echte strijd tegen de grote fiscale fraude.

In februari ondertekende Meyrem Almaci het manifest “De strijd voor duurzame tewerkstelling begint bij Opel Antwerpen“. Dit manifest ondertekend door 120 vertegenwoordigers uit de uit de syndicale, culturele, academische en politieke wereld, roept de overheid op om in te zetten op een ecologische autoproductie. Almaci: “Het nieuwe voorstel van de vakbonden om Opel te redden biedt kansen om onze economie te vernieuwen.  Door auto’s te produceren die milieuvriendelijker zijn én tegelijk sociale waarborgen te voorzien, creëren we duurzame groene jobs. De Opel-plant kan een testcase worden waar het voortouw wordt genomen in de uitbouw van een groenere economie.  Maar daarvoor is het wel noodzakelijk dat de federale regering eindelijk het nodige kader creëert. Tijd voor actie.” 

Vandaag wordt ons land geconfronteerd met een dubbele crisis: een sociaaleconomische en een ecologische. Klassieke herstelplannen falen. Er is nood aan een nieuw model dat de beide crisissen in hun geheel aanpakt. Groen! en Ecolo zijn voorstanders van een verregaande transitie van de economie.

Voor Groen! vormt ecologie de toekomst van onze economie. Niet alleen doordat men alles te winnen heeft bij minder energieverslindende en milieuvriendelijker economische processen, maar ook doordat er werkgelegenheid wordt gecreëerd in specifieke "groene" sectoren. Een ecologische insteek voor de economie is een schitterende kans om samen een toekomst uit te bouwen met meer levenskwaliteit voor iedereen. Zo wordt er gewaakt over de sociale rechtvaardigheid en een veiliger en gezonder milieu.

Op 3 augustus 2009 maakte de regering in het staatsblad bekend dat er 3 nieuwe coördinatoren (één Franstalig en twee Nederlandstalige coördinatoren) worden gezocht voor het Centrum gelijkheid van kansen en racismebestrijding (CGKR). Alles wijst erop dat deze mandaten inzet zijn van een politiek benoemingenspel avant la lettre. Niet alleen werden de vacatures op zich 4 maanden te laat opengesteld; ze werden gepubliceerd in volle vakantieperiode met slechts 15 dagen respijt om te antwoorden, en enkel verspreid via het Staatsblad. Selor noch het CGKR zelf werden ingeschakeld in de sollicitatieprocedure. Dit geeft op zijn minst de indruk dat de regering niet al te veel openbare ruchtbaarheid aan de te verdelen mandaten wilde geven.